. وقال السجّاد عليه السلام : ( لولا ما في الأرض منّا لساخت بأهلها ) « 1 » . وقال الباقر عليه السلام : ( لو أنّ الإمام رفع من الأرض ساعة لماجت بأهلها ، كما يموج البحر بأهله ) « 2 » . پس ما دام كه انسان كامل در دار دنيا بود ، عالم محفوظ وخزائن الهى مضبوط باشد . وچون از اين عالم منتقل شود به آن عالم واز دنيا مفارقت كند ومقيم دار آخرت گردد ودر افراد انساني كسى نماند كه متصّف به كمالات الهيّه « 3 » شود ، تا قائم مقام أو گردد و « 4 » حقّ تعالى أو را خزينه‌دار خزائن خود سازد ، هر چه در خزائن دنيا باشد از كمالات ومعاني ، از خزانه بيرون برند . واين نقص « 5 » دنيوي لاحق گردد به آنچه در خزائن اخروى است وكار خزانه دارى وخلافت به آخرت افتد . هر چه در اين سرا بود جمله از آن ما بود * آمده‌ام كه مال خود جمع كنم به در برم پس تجليّات الهيهء « 6 » أهل آخرت را نيز ، به واسطهء انسان كامل باشد . ومعاني مفصّلهء ايشان را نيز ، از مرتبه ومقام جمعيّت أو « 7 » متفرّع « 8 » شود . بگو به خازن جنّت كه خاك اين مجلس * به تحفه بر سوى فردوس وعود مجمر كن « 9 »

--> ( 1 ) - كمال الدين ، ص 207 . ( 2 ) - بصائر الدرجات ، ص 488 ، ح 3 ؛ الكافي ، ج 1 ، ص 179 ، ح 12 ؛ كمال الدين ، ص 203 ، ح 9 ؛ دلائل الإمامة ، ص 230 . ( 3 ) - مر : الهى . ( 4 ) - الف : - و . ( 5 ) - دا : بعضي . ( 6 ) - مر : الهى . ( 7 ) - مر : - أو . ( 8 ) - مر : متفرغ . ( 9 ) - ديوان حافظ رحمه الله ، ص 213 ، غزل : « ز در درا وشبستان ما منوّر كن »